foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

De Duinstappers Hillegom

Gezelligheid staat voorop !

Lange fietstocht Spaarnwoude

 

SpaarnwoudeWoensdag 24 augustus 2016, we gaan een mooie tocht maken. Nel en Coby hebben deze tocht voorbereid op maandag, ondanks dat Nel wist dat ze niet mee kon. Dit i.v.m. familie omstandigheden. Ik heb aangeboden om de leiding met Coby samen te doen. Heel bijzonder want mijn laatste tocht als begeleider was vorig jaar naar de intocht van de SAIL schepen in Velzen. Nu dus ruim een jaar geleden. De tocht die ze uitgezet hadden bleek toch te lang, hij was tweeenzeventig kilometer. Nel en Coby waren dus blij dat ze maandag thuis waren want de wind was erg hard, zeker in de polder en het laatste stuk in de Kennermerduinen. In overleg met Coby heb ik de route wat in gekort.

Wij vertokken iets over 11:00 uur omdat ik een plaatsje wilde reserveren bij Koffie Kaatje in Halfweg, zodat we daar gezamelijk aan één tafel koffie konden drinken en appeltaart voor de genen die daar trek in hadden. We waren met dertien personen en zouden Lyda nog even ophalen in Bennenbroek. Helaas ging ze niet mee, ze heeft heel gauw last van warmtestuwing, dus ja met deze warmte niet zo bevordelijk voor haar. Via de de Molenplas, de Zoete Inval zijn we aangekomen op de afgesproken tijd bij Koffie Kaatje. Iedereen was wel aan een bakkie koffie toe.  Na een geruime tijd, iedereen was weer voldaan zijn we verder gereden. Aangezien er komend weekend een muziek festival gaande is waren sommige fietspaden afgesloten, dit i.v.m. Wooferland een muziekfestival niet voor onze leeftijd genoten. 

Aangezien niet iedereen een appeltaart had genomen had ik afgesproken dat ik na een paar kilometer zou stoppen om nog een boterhammmetje te eten. Coby had bij een bepaald punt bankjes gezien. Nou, ik heb gekeken maar heb ze niet kunnen vinden, zodat we op een gegeven ogenblik maar op een polder weggetje zijn gestopt omdat mensen behoeften hadden aan water en een snee brood. Niet de leukste plaats maar ja, er moet toch gedronken worden. Iedereen was weer voldaan en we zijn door gereden naar Pontje Buitenhuizen, normaal stonden daar altijd bankjes, ook omdat je

moet wachten voor de Pont. Helaas geen bankjes ja wel bij de cafetaria, maar ja daar mag je geen eigen meegenomen brood en drank drinken. We zijn dus maar in het gras gaan zitten, op onze meegenomen handdoeken. Ank had niet zo'n grote fietstas dus zij had een handdoek van 15 bij 15 centimeter. Er op zitten lukte dus niet maar als hoofdbedekker kon hij zijn dienst doen. Nadat een ieder zijn broodje en drankje op had, ging de tocht verder. Warm fietsen lukte niet meteen omdat de brug van het zijkanaal open ging
vlak voor onze neus. Dus stonden we boven in het zonnetje, in de bloedhete zon. Vandaar dat menige bidon werd leeg gesproeid om de gelederen koud te houden. Hou er wel rekening mee dat je van sommige haardossen af moet blijven die staan in de krul en mogen pertinent niet nat worden. Een tip voor de volgende keer, heren. De brug ging dicht en de weg werd vervolgd, door het mooie gebied van Spaarnwoude. Eén tip wil ik nog wel even meegeven, kijk uit bij de roosters vlak na een bocht. Ga daar niet in je remmen want dan ga je onderuit. Dat is de vorige keer gebeurd bij een fietsgroepje wat op zich zelf was gaan fietsen, voor je het weet lig je op je rug. Het werd steeds warmer en na Velsen gingen we het park Beeckestijn in, lekker onder de bomen, echter het pad was niet egaal. Dus sommige vrouwen die afgetraind zijn en vet op hun billetjes hebben, hadden last van het zitvlak. Ja, afgetraind zijn heeft zo zijn voordelen maar ja er zit altijd een nadeel aan vast. Uit het bos vandaan kwamen we in de winkelstraat van Driehuis. Met aan allebeide kanten ijskraampjes, maar we hadden al zo vaak opgestoken dat we door zijn gereden. Langs het crematorium, waar we snel voorbij gegaan zijn omdat je daar beter niet kan zijn. Hier heb ik de route wat ingekort om niet aan de tweeenzeventig kilometer te komen. De bedoeling was dat we een heel eind door de Kennermerduinen zouden gaan, ik had thuis al gekeken en het punt wat ik zou nemen heb ik ook overgeslagen. Na diverse keren achterom gekeken te hebben hadden diverse mensen moeite met het bijhouden van het tempo. Ging ik naar dat punt dan was het alleen maar klimmen. Zodat ik de vlakke weg heb genomen. Aangekomen in Overveen zijn we naar Het pannekoekenhuis aan de Zeeweg gegaan. Voor de laatste stop om vandaar  
rechtstreeks naar huis te gaan. De meeste mensen zater er geheel door, vooral door de warmte. Na de nodige consumpties, zijn we weer vertrokken voor het laatste stukje. Het was een dag om niet te vergeten. Prachtig gewoon, Nel, Coby en ik hopen dat jullie er ook zo van genoten hebben. Zou zo zeggen Nel heel hartelijk bedankt voor de mooie route, tot de volgende tocht maar weer.